برای انسانهای معتقد به جاودانگی روح همه رنجهای زندگی خیر محض است .
هر ضربه بزرگی که در زندگی به تو صدمه میزند یک نیروی عظیمی هم به تو میدهد .
ما انسانها باید بد و خوب را با توجه به عاقبت آن نیک بشناسیم .
تنها وسیله انتقال ما از این جهان به جهان ابدیت مرگ است .
هر چه در این دنیا رنج برده ایم و در برابر آن استقامت کرده ایم فردا پاداش آن را خواهیم دید
حیات در مرگ و مرگ در حیات است .
ما در این جهان برای غلبه بر لغزش ها و غفلتها آمده ایم
پیروزی هر کس بستگی به اعمال خیری دارد که انجام میدهیم
تلاش و شجاعت و از خود گذشتگی در زندگی باعث ارتقاء روح میشود
در میان مرگ است که ما زنده میشویم
زندگی واقعی در محبت کردن به دیگران است زیرا احسان شما به دیگران نوری میدهد که آنها را نیز وادار به محبت به دیگران می کند
وقتی عازم سفر کوتاهی میشوید در فکر وسیله مسافرت و زاد و توشه آن هستید حتی در مورد جایی که میخواهید بروید کم و بیش اطلاعاتی کسب میکنید و خود را آماده میسازید اما وقتی سوار قطار مسافرت انتقال میشوید نمیدانید در کجا پیاده خواهید شد و با چه کسانی ملاقات خواهید کرد پس خوبی و بدی این سفر بسته به آمادگی و زاد وتوشه ای دارد که شما در طول زندگی بدست آورده اید .
نویسنده : مادر محمد